Door: Ruben Hooghwerff

Toch weer enige weken terug mocht het 2e team van onze mooie vereniging zich melden in het pittoreske Kruiningen (Zeeland). Een stevige reis, ongeacht waar de spelers vandaan kwamen. Gerritse maakte het echter wel heel bont. 3,5 uur enkele reis, die had er zin in. Zo zien we het graag!

We hadden van tevoren al de mededeling gekregen van de gastheren, om vooral niet te ver Zeeland in te reizen. Wij hadden ons verlekkerd met de aanblik van de Zeeuwse kust. Zo ver kwam het echter niet, halverwege de provincie belandde een deel van het team op een treinstation. Rondom nauwelijks iets te zien. Desalniettemin werd er met een wandeling van een half uur, langs gras, uien en mest een pittoresk dorpje bereikt. Aldaar, in een mooi gebouw, bevond zich het doel. 2 matchpunten.

Eerste nadeel was een nog niet gestart koffieapparaat. Teamcaptain Hooghwerff raakte al lichtelijk in paniek. Zonder koffie wordt functioneren toch lastig. Voor de eerste zet was er echter wel zwart goud dat de revue passeerde dus geen man over boord. De tegenstander betrof de nummer laatst. Bij ochtendgloren was er goede hoop op een overwinning en de 6-2 werd bij het verlaten van de trein al genoemd. Niets bleek tijdens de partijen echter minder waar. Daarbij moest al worden aangemerkt dat wij onfortuinlijk met een man minder hadden moeten afreizen, dus de toon was al gezet. 0-1 stand vooraf.

Een heel aantal spelers klaagde tussentijds over ‘dramatische stellingen’, ‘kutzetten’ en ‘gedrochten van hersenspinsels’. Colijn kan behoorlijk zuchten, maar het aantal keren dat die jongen zijn houding achter het bord veranderde voorspelde niet veel goeds. Gerritse keek te neutraal voor worden. Fokker bleef maar moeilijk kijken. De kop van Hooghwerff stond op onweer. Van Dongen probeerde voor het gemak zo lang mogelijk de stelling te spiegelen. Lambregts kijkt altijd moeilijk. De enige die een positieve noot wist te brengen was invaller Vennix. Daar kon tenminste nog een lach vanaf, maar zou die blijven bestaan…..

Lang verhaal kort, halverwege hadden we meer de verwachting dat het een 2-6 verlies zou gaan worden. Colijn stond neutraal, Gerritse was redelijk prettig, Fokker stond ruk, Hooghwerff ook zoiets, van Dongen gespiegeld en schijnbaar gelijk, Vennix achter, Lambregts redelijk. Kortom we moesten het nog maar gaan zien allemaal.

De reis werd uiteindelijk gelukkig niet voor niets. Van het ene op het andere moment kwamen er opeens punten. Daarbij moet ook worden aangemerkt dat de spelers die eerder klaar waren, en al aan het bier, nog wel eens werden verrast. Dit verklaart misschien ook het rare gevoel bij de middag. KiNG 2 hing op meerdere borden in de touwen. Nou is uw schrijver geen bokskenner, maar dan ben je blijkbaar nog niet knockout.

De volgorde is mij niet helemaal meer bekend, maar de resultaten nog wel. Compleet verloren gewaande stellingen zijn alsnog binnengeharkt. Misschien een tikkeltje onverdiend, maar uiteindelijk wist alleen Colijn geen punten te behalen. Waarschijnlijk de enige persoon die tot halverwege nog niet discutabel of compleet verloren had gestaan.

Kortom een middag waarin alle partijen alle kanten opgingen. Er had voor de heren uit Kruiningen ongetwijfeld meer in gezeten. Geluk, bluf of een combinatie van beiden? Ik durf het niet te zeggen. KiNG kon uiteindelijk terug naar Tilburg met een 6-2 overwinning. Behalve Gerritse, die liet zich door de NS nog even naar Apeldoorn brengen. Wat een club, wat een speler(s)!

Rest ons niets anders dan de tegenstander hartelijk te bedanken. De Zeelandse frisse lucht heeft ons goed gedaan. Zaterdag 23 april komt de lokale, zeer bekende kliek, uit Oisterwijk ons vergezellen in Tilburg. Daar kunt u bij zijn; 13:00 uur in de Boomtak, komt dat zien!


0 reacties

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.