”De Veth jij zit tegen EGS op 2. We weten dat je er weinig van bakt de laatste tijd. Neem een voorbeeld aan je Kopman. Bob is namelijk de personificatie van rust, toewijding en leergierigheid. Ik zou zeggen bespreek dat eens met hem. Zou toch zuur zijn als ik je voor die 2 laatste rondes keihard passeer ten faveure van een Romanesco ofzo.” Stevige woorden van de teamleider richting mij mooie persoontje.

Ik besluit om Bob toch maar eens te bellen. Ik kan hem niet vinden onder de letter ‘B’ in de telefoon…Misschien heb ik hem opgeslagen als ‘Lange’, Nee, verdraaid dat ook al niet. Dan valt mijn oog op ‘Heule Láááááááánge’ dat zal hem wel zijn.

De telefoon gaat 3 maal over voordat ik Bob zijn Personal Assistent (PA) aan de lijn krijg. ”De weledele heer Jansen heeft op dit moment geen tijd, Bo. Hij is in retraite in Edinburgh. Volgens mij op kosten van een schaakgenootschap. Of moest ik deze kosten opvoeren bij de gemeente? Nou, maakt ook niet uit. Hij heeft nu in ieder geval even geen tijd. Niet zo kortaf tegen mij doen Bo anders geef ik helemaal niks meer door. Ok, doei!” Fantastisch mens die PA van Bob.

2 dagen later word ik teruggebeld door Bob. Hij heeft een paar minuutjes gevonden in zijn drukke schema. ”Amigo! Hoorde dat je Verlichting zoekt? Dan heb je in ieder geval de juiste nummertjes in getoetst op je mobiel! Positieve Synergie dat wordt het helemaal dit jaar, ik voel het! Maar wat kan ik specifiek voor je doen?” Het duurt even voordat ik bij de kern kom ”Frank gaat mij passeren als ik niet presteer tegen EGS. Ik krijg daar zo een beklemmend gevoel bij….Wat moet ik doen?” Ik hoor Bob met zijn ogen rollen aan de andere kant van de lijn. ”Bo, luister goed. Ik speel tegen Thomas Kools. Die is een stukje beter dan het volk waar jij normaal tegen aan het knutselen bent. Nu weet ik dat Thomas de Dragostea Din Tei variant speelt tegen het Frans. Die ken ik dus achterstevoren opratelen. Met andere woorden: Thomas komt spelen in mijn achtertuin maar ik heb hem niet uitgenodigd. En wat doe je met mensen die je niet hebt uitgenodigd in je achtertuin? Die werk je binnen de kortste keren naar buiten!”

De dag van de avondcompetitie komt met rassen schreden dichterbij en ik heb nog geen idee wat ik aan moet vangen met die schaakstukken. Tijdens mijn werk blijf ik maar malen…Misschien kan ik vanaf de steiger zo de ziektewet in duiken. Niemand die dan denkt dat ik dat doe om onder schaakverplichtingen uit te komen. Dan zit ik wel weer heel de dag bij moeders de vrouw en 2 kinderen. Dat is ook niet ideaal maar het idee dat een willekeurige teamleider mij wil passeren en dan ook nog Romanesco opstellen dat blijf toch knagen. Er zit maar één ding op. Voorbereiden.

Ik kom thuis en gooi mijn portemonnee naar mijn vrouw toe. ”Kinderen meenemen en naar je moeder! ik heb deze week nodig om….” Ik heb mijn zin nog niet af of ik hoor de deur dichtslaan en de auto gestart worden. Tuut-tuut! Ik heb wit vrijdag. Ik bekijk alles van het Koningsgambiet. Aangenomen, afgewezen, soort van aangenomen. Mackutson-variant. Indische rijsttafel in de nahand. Internet, Boeken, verslagen, niets staat mij in de weg naar mijn honger voor kennis. Ik ben klaar. Ik ben gretig. Ik ben de beste. Ik ben….Bob

Vrijdag 20.00 stappen de teamleider Frank en ik binnen. Ik speel de ontspannenheid zelf. Ik geef mensen een handje, een schouderklopje. Maak een grapje. Zet nog wat stukjes op en drink een bakje koffie. Maar van binnen broei ik. Als een vulkaan die om 20.15 gaat ontploffen. Ik moet al mijn energie kanaliseren. Ik zie de strakke koppies van mijn teamgenoten. Behalve bij Bob. Bob ziet eruit alsof hij in zijn achtertuin gaat spelen. Alleen. Er is niemand die Bob stoort in zijn eigen achtertuin. Behalve Thomas Kools. Thomas wil ook schommelen bij Bob en bijna kwam hij er nog mee weg ook.

Ondertussen had teamleider Frank al heel vroeg de 1-0 op het scorebord gezet door Bram van Huygevoort eraan te herinneren dat de stukken ontwikkelen een essentieel onderdeel van het spelletje is.

Ondertussen speelde ik op bord 2 tegen Bart Plasmans. Ik had mijn eerste zetten alvast genoteerd. e4 en f4. Kaboem! Na het plichtmatige e2-e4 greep Bart naar zijn e-pion en duwde die één veldje vooruit. Donkere wolken verzamelden zich boven bord 2. Mijn dagenlange voorbereiding kon zo de prullenbak.

De stand was dus 3-0 en de overwinning werd luidruchtig gevierd. Ik had inmiddels alle schroom van mij af gegooid en durfde tijdens de analyse zelfs Bob mat te zetten!

Youri was als laatste bezig tegen Robin Verhoeven. Youri deed zichzelf een caro-kann cadeau en heeft volgens mij niet echt ergens kansen gehad. Het eindspel leek binnen de remisemarge totdat Youri faliekant misgreep.

Normaal is Youri de vrolijkheid zelve maar met een 0 op zak terug naar Hilversum. Bus/trein/taxi, financiële en logistieke rompslomp om bij KiNG te kunnen spelen. Hij was niet te pruimen maar als hij weer thuis komt bij zijn vrouw en zoon blikt hij altijd tevreden terug op een avond KiNG. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Nog 2 ronden avondcompetitie! Wij gaan ervoor! gaat U mee?